|
Van was Trioss zeer goed vertegenwoordigd op de UT (= Universiteit Twente) Triathlon in Enschede. Met maar liefst 5 teams verscheen Trioss aan de start van de teamwedstrijd. Daarin zijn we waarschijnlijk zeker winnaar geworden van de wedstrijd. Tevens vond de aftrap plaats van de Eredivisie Triathlon. In deze eredivisie kunnen de snelste triatletes en triathleten zich meten met elkaar in een aantal wedstrijden. De teamwedstrijd op het universiteits terrein is de eerste wedstrijd.
Marije: "Verslag van een kruk ;-)
Weer een ervaring rijker, zullen we maar denken! Het was erg vroeg vanochtend: 5.05 uur. (Maar dat was niet de ervaring.) Anneloe en ik sprongen in de auto naar Ravenstein om daar Josette op te halen. Fietsen achterop: op naar Enschede voor de 27e UT Vredestein Triatlon.
Goed georganiseerd, mooi terrein. Eerst de 1/16e afstand. In de eerste baan voelde ik de moeheid al in mijn lijf. Tjonge, dat ging goed. De eerste 2 haalden me in. Het werd helaas niet meer beter. Na drie banen overgegaan op schoolslag, ingehaald door de zoveelste dame, vierde baan even wat zwembad water naar binnen gewerkt: altijd oppassen voor uitdroging. Voor de zekerheid een baan later nog maar wat water naar binnen gewerkt en daarna nog een keer flink verslikt. Aan alle kanten ingehaald en ik was het zwembad nog niet uit.
Het fietsen was net zo’n hel: bij elke bocht dacht ik AAAAHHHH en ging daar vervolgens met zo’n vijf hele kilometers per uur doorheen. In de laatste ronde fietste ik bijna verkeerd, werd er keihard PION in mijn oor gebruld, (maar dat was niet voor mij), fietste er een Duitserin achterme die nog eens ACHTUNG krijsde en daarna was ik zo van slag dat ik voor het PF aan het denken sloeg wat ik nu toch weer moest doen. Oh ja, dit is het punt om uit te klikken. Klak. Shit, verkeerde voet. Klak, andere voet. Als een malloot met twee bungelende benen verder omdat ik natuurlijk te vroeg was. Daarna vergat ik daardoor van de weeromstuit te remmen en kloengde ik over de ijzeren staaf heen van het PF. Met mijn billen nog op het zadel! FOUT! Een streng, doch zeer rechtvaardig jurylid stuurt me terug. Tuurlijk, kan er ook nog wel bij. Rustige wissel, achteraf zie ik dat die zo onderhand nog langer duurde dan mijn zwembadtijd, maar ja. Het lopen valt vies tegen. Ik neem me meteen voor om nu écht meer te gaan trainen. Maar daar is het nu te laat voor, hé? Uiteindelijk zowaar de Finish gehaald.
Warm kregen we het daarna niet meer geloof ik. Zelfs met een man of tien in de camper van Moniek en Jeroen niet. Het was wel bijzonder gezellig, dat dan weer wel. Enne, Moniek: bedankt voor alle lekkers en goede zorgen. Super!!!
Nadat we alle moed die we nog over hadden, bijelkaar geschraapt hadden, togen we naar het zwembad. Josette, Anneloe, Andrea en ik sprongen opgewekt het water in. (Dit is toch wel een cynisch grapje.) Deze 1/8e teamtriatlon ging echter al veel beter. Ineens minder moe en doordat we wisselden met op kop zwemmen, lag ik een stuk rustiger in het water. Het fietsen ging ook zowaar niet slecht. Zeker niet toen Anneloe op kop ging, afwisselend met Jozette en ik achteraan ging hangen. Niemand last van mijn gerem. Mooooi! Zonnetje brak door, we fietsten gezellig over het parcours.
Voor het lopen hadden we afgesproken dat Anneloe, Andrea en Josette zouden finishen omdat ik al een tijd loop met een verdraaid hardnekkige scheenbeenblessure en daardoor niet zo veel gelopen heb. Maar ik ging toch nog ietske harder dan Josette en het lukte zowaar om dat maar liefst 3 rondes vast te houden. Anneloe en Andrea haalden me na hun picknick en plaspauze (zijn tussendoor geloof ik ook nog even naar huis geweest) op en met zijn drieën zijn we toen over de finish geknald! Hulde, bloemenslingers, water, ranja, fruit en franje en even later kwam Josette binnen.
Yes we made it!
Op naar de Maasdijk. - Ik kap er dan wel weer mee. In gedachten. Zoals altijd. -
Joehoe! We made it! Tot dan, Marije Faber."
Lees meer voor de uitslagen en een uitzending van Triathlon TV met een verslag van de Eredivie wedstrijd. Meer foto's vind je in het fotoalbum.
|
